Okey, núna blogga ég hérna loksins eitthvað af viti. Enda kominn tími til.
Ég sit núna í tölvuherberginu í skólanum og er að blogga þetta blogg. Ég sit hér með Fruzsi og Ayu, Fruzsi(Fruzsina) er nítján og frá Ungverjalandi og Aya er þrjátíuogfjagra frá Japan. Þær eru báðar á sömu braut í skólanum og ég. Ahh það er partý í kvöld sem ég held að sé að byrja akkúrat núna, tónlistin allavegana komin í gang. Mig langar ekki baun í bala í það. Mér finnst bara ekkert gaman í partýium. Ég drekk heldur ekki og hef ekki áhuga á því heldur. Mér finnst ég vera alger félagskítur að ætla að vera að tölva á meðan það er partý í gangi. Ég er bara ekki pratýtýpan, mér finnst það bara óspennandi. Og síðan endurtekur sagan sig held ég líka á morgun og allar aðrar helgar… ojj… Ég veit bara um eina manneskju hér sem er ekki í partýham og drekkur heldur ekki, það er Chen frá Kína. Hann talar góða ensku. en Ég ætla að sjá hvernig þetta kvöld fer en ég er að pæla í að fá að skipta um herbergi og fer herbergi þar sem ég get verið ein. Maður er bara aldrei einn neinstaðar hérna. Ef maður vill vera einn með sjálfum sér þá þarf maður eiginlega að fara út. En maður leggur sig nú ekki mikið úti ef maður er þreyttur. Æ ég veit það ekki. En síðustu dagar hér i Snoghøj hafa verið fínir. Sérstaklega gærdagurinn og dagurinn í dag. Í gær voru tímar bæði tímar fyrir og eftir hádegi. Skemmtilegir tímar… fyrir hádegi var kreatívsk hugsun og eftir hádegi var leikræn tjáning sem allar brautirnar taka þátt í. Síðan eftir skóla fór ég í smá göngutúr um svæðið ég labbaði fram hjá tjörn þar sem svanirnir hennar Dimmalimm eru. Ég settist við tjörnina og horfði á svanina í dágóðan tímaÍ dag var blaðamennsku tímar. Við áttum að taka viðtöl við hvert annað. tvö og tvö saman. Ég tók viðtal við ungversku stelpuna og hún við mig. við settumst út í garð á bekk og töluðum saman þar. Siðan þegar viðtölin voru búin fórum við inn og áttum þá að skrifa grein úr punktunum sem við höfðum tekið niður í viðtalinu,prenta út og skila til kennarans, sem heitir Rie og á íslenska mömmu,. Og eftir hádegis mat hélt tíminn áfram og þá lásum við upp viðtölin sem við höfðum skrifað. Kennarinn var mjög ánægð með mitt og allir voru mjög hissa hversu langan texta ég hafði geta skrifað. Kennarinn sagði að þetta hefði verið á mjög góðu máli og notaði orðið fluent um textann. Ég ætla að reyna að tengja viðtalið við bloggið hér svo þið getið séð. Æ það virkar ekki núna en ég reyna aftur seinna, kanski á morgun. Ég held að ég láti þetta duga núna.