Á ferð og flugi

Ferðaplanið var frekar óljóst en við héldum af stað frá Siglufirði. Það má segja að allt hafi verið að gerast á Siglufjarðarvegi þennan morgun. Ævintýrið byrjaði í Strákagöngum þegar við lentum fyrir aftan stóran húsbíl á norskum númerum. Nokkuð snemma í göngunum klikkaði bílstjórinn á að stoppa þegar rautt stopp ljós blikkaði á hann þegar annar bíll var á móti, sem þýddi að húsbílinn þurfti að bakka út í útskot og við þar með líka. Þetta gerðist ekki bara einu sinni heldur tvisvar ä sama staðnum. Ég veit ekki á hvað bílstjórinn var að horfa en það var greinilega ekki á rauða ljósið. Næst þegar út úr göngunum var komið var ökulag norsarans farið að valda okkur áhyggjum. Hann keyrði á örugglega 40 á 70 vegi og var alltaf að benda okkur á að fara fram úr honum alveg óháð því hvort línan væri brotin eða ekki. Svo fór hann að keyra á miðjum veginum og svo oft nánast kominn á öfugan vegarhelming. Hann var kannski hræddur um að fara út af og enda úti í sjó en þetta var ekki einu sinni hræðilegasti parturinn af Siglufjarðarvegi heldur með skárri pörtum. Þetta endaði á að hann fór út í kant og við fórum fram úr honum. Næst á dagskrá á veginum var svo uppákoma sem ég gef held ég aldrei upplifað áður. Það var geitahjötð á veginum! Örugglega 20 geitur. Kindur á veginum er norm en geitur ekki svo mjög. Dýralífið hélt áfram á veginum, á vegamótum við Lágheiði var svo ákaflega sætur loðinn fuglsungi sem horfði upp til Gunnjóns með stór augu. Annars var ferðinni heitið á Sauðárkrók í sund. Ég verð að segja að Sauðárkrókur kom á óvart, hann er stærri en ég bjóst við, það eru umferðarljós. Sundlaugin er með þeim betri. Fínir klefar með stórum skápum og í alvörunni góðar ýta á takka sturtur, eyrnapinnar og bómullapúðar í boði hússins. Sundlaugin það góð að jafnvel ég tók sundsprett. Við komuna á Sauðárkrók er skilti með lista yfir all sem er í bænum, rákumst við þá á 1238 safnið þar sem Sturlungaöld og Örlygsstaðabardaga eru gerð sérstök skil. Okkur fannst 3.400 kr. skrambi bratt verð fyrir einn, en reyndist svo hverrar krónu virði. Sýningin er gagnvirk, fróðleg og skemmtileg. Hún endar svo á sýndarveruleika þar sem maður fær að taka þátt í Örlygsstaðabsrdaga sem er frábær upplifun. Mæli með. Eftir stríðsmál var svo haldið á Blönduós og tjaldað á svo gott sem tómu stæði. Fórum í ferð í Hrútey og gengum um þar. Eftir eyjarferð tok við ganga um Bönduós og bærinn skoðaður. Kom í ljós að það er eþíópskur veitingastaður á Blönduósi. Við fórum að sjálfsögðu á hann og ég get ekki annað sagt en frábær matur. Það er með ólíkindum að það eru minnst tveir eþíópskir veitingastaðir á Íslandi og hvorugur á höfuðborgarsvæðinu. Eru fleiri byggðir á Íslandi að fela eþíópíska veitingastaði?