Dagurinn byrjaði rétt fyrir sjö. Það var vægast úrhelli þegar við vöknuðum. Við tökum algjörlega rétta ákvörðun að bóka gistingu á gistihúsi. Það var gott að vakna inni í hlýjunni, geta farið í sturtu í rólegheitum og sleppa öllu veseni með að pakka rennblautu tjaldi.
Við héldum þá á höfnina og vorum mætt á slaginu sem opnað er fyrir innritun. En það er mín reynsla að það er gott að vera mættur snemma svo maður fái sæti inni í stöðvarhúsinu meðal þýsku eiginkvennanna, annars gæti maður þurft að standa og bíða í tvo tíma.
Við fórum í bílaröðina og í innritun. Stuttu eftir innritun er farþegum yfirleitt vísað úr bílunum og inn í rútu sem fer að stöðvarhúsinu. Ég er vön að bíða eins lengi og ég get inni bílnum. Það var líka planið í dag en svo var bara farþegum ekkert vísað úr og ég fékk að sitja í bílnum alla leið inn í skip. Það var mjög gott að losna við biðina í stöðvarhúsinu sitjandi vandræðalega til borðs með þýsku eiginkonunum. Ég hafði hinsvegar sleppt því að fá mér kaffi á gistihúsinu því ég hafði reiknað með að taka morgunkaffið í stöðvarhúsinu. Þetta varð því með öllu kaffilaus morgun.
Tíminn um borð er færeyskur tími þannig að þegar við komum um borð rétt fyrír tíu var klukkan rétt að verða 11. Við áttum bókað borð kl 12 á Munkastovu, fína verðlauna veitingastaðnum um borð. Við fórum með farangur í káetuna sem er að þessu sinni á sjöunda dekki fyrir miðju skipi. Eftir það og fram að mat sátum við úti á gangi og horfðum á sjóinn og sjókvíarnar. Á Munkastovu hafði Gunnjón forpantað fyrir okkur tilboð með tveimur smurbrauðssneiðum á mann ásamt sitthvorum snafsinum. Smurbrauð hér er óhefðbundið og frábærlega gott. Hér er er eldað mest úr færeysku og íslensku hráefni. Ég fékk mér smurbrauð með þorski og hitt með nautakjöti. Gunnjón fékk sér með rækjum og líka nautakjötið. Maður fær að velja úr þremur snöfsum, Brennivín, Havið sem er færeyskt og er sterkasta ákavíti sem er framleitt eða heil 50%, og svo Lívsins vatn sem er líka færeyskt ákavíti en ekki jafn rótsterkt. Við völdum bæði Lívsins vatn og deildum svo öli sem heitir Katarína og er sérframleitt af Føroya bjór fyrir Munkastovu.
Víð settumst niður í Undirhúsinu, kaffihúsi skipsins sem er líka nokkurskonar bókasafn. Gunnjón skildi eftir bók þar fyrir tveimur árum. Bókin var hvergi sjáanleg þannig að annaðhvort er einhver að lesa bókina eða það er reglulega grisjað úr bókahillunum.
Á göngum Norrænu má sjá ótal gamlar ljósmyndir frá öllum þremur áfangastöðum hennar stundum fylgir einhver texti með sem útskýrir samhengi hverjar myndar en þó ekki alltaf. Klukkan fjögur fórum við í göngu um skipið ásamt leiðsögumanni sem fræddi okkur, og nokkrar aðrar hræður, um söguna bakvið margar af þessum gömlu veggmyndum. Við lærðum ýmislegt nýtt um sögu Færeyja. Til dæmis að Færeyski kindastofninn dó nánast út fyrir nokkrum öldum og því voru munn stærri norskar kindur fluttar inn og eru nútíma færeyskar kindur afkomendur þeirra. Við heyrðum auðvitað ýmislegt sem við vissum nú þegar, sérstaklega þegar leiðsögumaðurinn talaði um Ísland en jafnvel þá var gaman að fá smá meira samhengi fyrir þessar myndir sem maður hefur gengið framhjá hundrað sinnum.
Sjórinn er ögn úfinn sem stendur en skipstjórinn segir að það eigi að skána þegar nær dregur Færeyjum.
Gunnjón var búinn að panta hlaðborð í Skansagarði sem er frábær hlaðborðsstaður, kl. 19. Við fórum þangað stuttu eftir sögugönguna um skipið. Þar var að fá dýrindis andabringu meðal annars mjög góðs góðgætis. Kl. 20 var auglýst pub-quiz á Larerna Magica útsýnisbarnum á 10. dekki. Það heillaði okkur en þar sem maturinn var klukkan sjö og sjórinn hafði verið frekar mjög úfinn ákváðum við að njóta bara matarins í rólegheitum og kíkja svo kannski upp eftir matinn. Þegar upp var komið var pub-quizið búið og sjórinn búinn að róast. Uppi var þá komin söngkona sem er ekki alveg í okkar húsasundi. Ferðinni var þá frekar haldið í Undirhúsið þar sem ég splæsti í Cuba libre á okkur, þar sem við nú sitjum og horfum á brennu á sjónvarpsskjá og þoku út um gluggana.
Leave a Reply