Þetta var nú meiri dagurinn. Þegar við vöknuðum i morgun var greinilegt að hafði rignt smávægilega um nóttina, það var rök jörð, í fyrsta skipti í þessari ferð. Það var líka frekar “svalt”, “aðeins” 16 gráður og skýjað. Við verðum að segja að það var góð tilbreyting að svitna ekki við að pakka saman tjaldinu.
Eftir að hafa yfirgefið tjaldsvæðið ákváðum við að skoða syðsta punkt Svíþjóðar. Frá þeim punkti er t.d. styttra til Berlínar en Stokkhólms. Ef við hefðum ekki verið búin að borða morgunmat hefðum við örugglega farið á syðsta kaffihús Svíþjóðar og fengið okkur syðstu rækjusamlokuna. Við íhuguðum að fara á syðsta kamar Svíþjóðar en hann var frekar ólystugur, þannig að við slepptum því.
Í gær lentum við því að annar útilegustóllinn okkar gaf upp öndina. Verð samt að segja að 4 ára notkun af þúsund króna stól úr Rúmfatalagernum er bara skrambi góð ending. Hinn stóllinn var líka orðinn frekar sjúskaður, þannig að við ákváðum sem oft áður að fara í Clas Ohlson, í Trelleborg og kanna hvort þar væru til nýjir stólar. Og viti menn þeir voru til og erum við núna með nýja og gæðalegri stóla. Við skoðuðum líka aðeins miðbæinn í Trelleborg
Restin af deginum fór svo meira og minna í langa bílferð til Danmerkur. Í raun er alls ekki langt frá syðsta punkti Svíþjóðar til Danmerkur, bara 61 kílómetri til Kaupmannahafnar. Hinsvegar var einhver svakaleg töf á E20 veginum í átt að Eyrarsundbrúnni og vorum við föst í risastórri umferðarteppu í um einn og hálfan tíma. Þegar komið var nærri brúnni var allt í lagi. Það eru þjónustur hér á meginlandinu þar sem maður skráir bílnúmerið sitt og þá rukkast maður sjálfkrafa á tollvegum. Þetta gekk 100% vel á Eyrarsundsbrúnni og á tollvegum í Svíþjóð og Noregi og aldrei neitt mál. Inni í brúarpassanum yfir Eyrarsundsbrúna á maður að fá afslátt yfir Stóra-Breltisbrúna og bílnúmerið aflesið þar. Við fórum því í express röðina fyrir bílnúmeraplötulestur eins og við höfum gert annarstaðar. Við lentum í því að vera stoppuð. Einhverra hluta vegna les Stóra-Beltisbrúin bara bílnúmer frá Danmörku, Noregi, Svíþjóð og Þýskalandi. Við neyddumst því að vera vandræðaleg og stoppa alla röðina og borga. Við vitum þetta þá bara næst og förum í rétta röð.
Við stoppuðum aðeins í Nyborg og keyptum í matinn en fórum svo beint á tjaldsvæðið, mun seinna en við áætluðum að vera. Við ákváðum að fara aftur á Camp Hverringe á Fjóni sem er eitt af uppáhalds tjaldsvæðunum okkar í þessari ferð.
Veðurguðirnir reyndust hinsvegar ekki vera með okkur í liði því að við vorum ekki fyrr byrjuð að tjalda en það tók að rigna. Yfirleitt þegar hefur rignt á okkur í þessari ferð hefur það verið einhver aumkunarverður úði, varla upp í nös á ketti, en það er eins og það hafi verið einhver uppsöfnuð þörf því að á einu augnabliki hófst svo kyngimögnuð hellidemba að það var engu líkara en að sjálfir himnarnir að hrynja. Ótrúlegt en satt þá er ekki mjög skemmtilegt að tjalda þegar maður er rennandi blautur og það gengur aðeins hægar að reisa súlur og negla niður hæla í blauta jörð. En okkur tókst á endanum að tjalda þó við þyrftum að eyða talsverðum tíma í að þurrka tjaldið að innan eftir á. Það vildi líka svo skemmtilega til að nánast á sama augnabliki og tjaldið var alveg reist og græjað þá hætti rigningin. Bjarta hliðin er tjaldið, sem var örlítið rykugt eftir síðastu tvö tjaldsvæði og með fuglaskít á þakinu, er nú mjög vel skolað og hreint.
