Dagurinn byrjaði eldsnemma um kl. sex að íslenskum tíma á Seyðisfirði. Okkur var báðum sjóðheitt þegar við vöknuðum, nýju svefnpokarnir eru greinilega að virka.
Við komumst að þessu sinni alveg klakklaust inn í skipið án nokkura vandræða. Maðurinn var Lykli var ennþá sínum stað í höfninni og stoppaði okkur. En við vorum undirbúin og vorum með útprentað leyfi sem við gátum sýnt honum.
Hér eftir er lýsing á ferlinu við að fara um borð í Norrænu á Seyðisfirði.
Þrennt er í stöðunni: A) Innrita sig með bíl B) Innrita sig með mótorhjól C) Innrita sig fótgangandi
Hver möguleiki hefur sinn eiginn stað í höfninni og er allt kirfilega vel merkt.
Við tökum möguleika A) enda erum við með bíl. Við blasir stórt svæði merkt með númeruðum akreinum. Maður velur einhverja akrein og su leiðir mann svo að innritunarbás.
Í innritunarbásnum gefur maður upp bókunarnúmerið sitt. Maður er spurður hvort maður ætli til Færeyja eða Danmerkur og maður er spurður hvort maður hafi með sér gaskút en slíkt er takmarkað leyft. Næst fær maður útprentaðan káetulykil með nafninu manns og bókunarnúmeri og káetunúmer. Við sama tilefni fær maður skilti til að hengja á baksýnisspegilinn með upplýsingum hverjum bílinn tilheyrir og áfangastað. Á þessum tímapunkti er í fyrsta skipti bent á að allir farþegar þurfi að yfirgefa farartækið áður en ekið er um borð.
Keyrt er nokkra metra og þá tekur annað starfsfólk við manni og leiðbeinir bílstjórum inn á nýtt plan með mörgum akreinum. Þetta eru raðirnar sem bílarnir fara í inn í skipið. Farþegar mega sitja stutta stund í ökutæki á þessu stigi áður en þeir þurfa að yfirgefa ökutækið.
Farþegar þurfa að fara gangandi á stoppistöð fyrir sérstakan strætisvagn. Strætisvagninn flytur farþegana að stöðvarhúsinu
Í stöðvarhúsinu er biðsalur þar sem innritaðir ökutækjafarþegar bíða og gangandi innrita sig. Þar er einnig taxfree endurgreiðslustöð, bílaleiga og upplýsingamiðstöð sem selur meðal annars kaffi.
Stemmningin í biðsalnum er nokkuð sérstök. Þarna safnast eiginkonurnar saman, það er greinilegt að karlarnir keyra bílana inn í skipið. Ég er vissulega ein af eiginkonunum en sker mig þó all svakalega úr hópnum að því leyti að eg er ekki þýskur eldriborgari! Þarna eru fjögura manna borð sem býður upp á það að maður þarf að sitja vandræðilega til borðs í tvo klukkutíma með ókunnugum eldri þýskum eiginkonum sem oftar en ekki tala ekkert nema þýsku.
Þegar opnað er fyrir byrðingu eru farþegar beðnir um að mynda röð og þá eru káetulyklarnir skannaðir og fólki hleypt upp að landganginum annað hvort með lyftu eða fara upp stigann. Við tekur svo bið í hreinsunareldi í hangsi fram á göngum á meðan tekið er til í káetum en áður en bílstjórar koma um borð.
Þegar allir voru komnir um borð fórum við og borðuðum dýrindis smurbrauð á Munkastovu, verðlauna gourmet veitingastað í skipinu. Eftir máltíðina heltist yfir okkur þreyta þannig við héldum upp í káettu að fá okkur blund. Eftir stuttan lúr spiluðum við Uno í almannarými fram að kvöldmat á hlaðborðsstaðnum Skansagarði sem var álíka undur og maturinn á Munkastovu.
Nú er setið og hlustað á lifandi tónlist og þess beðið að klukkan um borð (sem er á færeyskum tíma) verði nægilega margt til að réttlætanlegt sé að hátta.
