Á ferð og flugi

Eins og örugglega allir aðrir ákváðum við að nýta þessa einstaklega fínu hitabylgju og sólina. Fyrsta útilega ársins og fyrsta útilegan sem við förum í í maí.  Fyrst var að finna út hvert við vildum fara og hvar væri búið að opna. Mörg tjaldsvæði opna ekki fyrr en í júní. Ég sendi tölvupóst á uppáhalds tjaldsvæðið til að athuga með opnunartíma en komst þá að því að það er búið að loka því til framtíðar.

Förinni var því heitið í Þjórsárdal en þar er líka bara kalt vatn og rafmagnslaust, eins og tjaldsvæði eru best. Við fórum af stað strax eftir vinnu á föstudaginn.

Við áttum gott kvöld í kvöldsólinni, hituðum pylsur og bakaðar baunir á prímusnum, spiluðum og héngum fram eftir. Það var líka einstaklega hlýtt og ekkert kalt.

Þegar komið var að háttatíma kom í ljós að ég hafði gleymt pokanum með tannkreminu, tannburstanum mínum, handklæði, sundfötum, hárbursta eða já bara öllum snyrtitengdum hlutum. Það varð því ekkert um tannburstun það kvöldið.

Eftir morgunmat á laugardaginn stóðum við fram fyrir ákvörðun um hvað skylda gera í tannkrems- og sunddótsleysinu og var afráðið að fara aftur heim og ná í pokann. Hann var jú bara tilbúinn á skóhillunni heima. Það sem er skrîtið við þeta er að áður en við lögðum af stað á föstudaginn hafði ég ákveðið að fara á salerni og þar uppgötvaði ég að sjampó og hárnæring  væri við að gleymast heima og kom svo sigri hrósandi út í bíl til Gunnjóns og sagði að ef ég hefði ekki farið á salernið hefði ég gleymt sjampóinu heima. Ég semsagt tók sjampóið og hárnæringuna og setti það í pokann en tók ekki pokann með mér. Dagurinn fór því að mestu í þessa ferð til Reykjavíkur, í sjóðandi heitum bíl. Þess ber að merkja að ferð milli heimilis og Þjórsárdals er rúm ein og hálf klukkustund aðra leið. Eftir á að hyggja hefðum við bara átt að fara í næstu búð og keypt tannkrem, tannbursta og hárbursta og ég svo bara leigt handklæði og sundföt í sundi. Á leið heim í tjald vaknaði sú hugmynd hjá mér að ef til vill væri sniðugt að fara bara í sund á leiðinni til baka en Gunnjón var auðvitað með sitt sunddót í tjaldinu. Þegar loksins kom að sundferð fórum við í Skeiðalaug, þar hefur verðið hækkað talsvert síðan við vorum þar síðast. 3.000 kr. stakt gjald á mann fyrir fullorðna. Smá brátt verð en hverrar krónu virði fyrir fólk sem var sveitt eftir tjöldun í 20 stiga hita og svefn í sjóðandi heitu tjaldi.  Starfsmaðurinn mælti með 10 skipta korti það væri bara 9.900 kr. Við afþökkuðu það, við förum jú ekki svo oft í sund þarna. Í sturtunni á leiðinni uppúr fór ég þó að pæla í þessu skiptakorti, ef tveir mættu nota það og hver væri gildistíminn. Úr varð að ég gekk út með 10 skipa kort í sund Skeiða- og Gnúpverjahreppi.

Kvöldið fór svo í útivist. Við settum ítalskt örbylgjupasta frá Þykkvabæ á prímusinn, kveiktum svo varðeld með arinkubbi og smá spreki. Á tjaldsvæðinu í Þjórsárdal eru tilbúin eldstæði á góðum stöðum inni í rjórðunum. Kvöldið fór að mestu í að fylgjast með eldinum og spjalla.

Sunnudagurinn var að öllu leyti viðburðaríkari. Ég byrjaði daginn á kaffi úti í sólinni og svo var morgunmatur og sólbað fram að hádegi. Þá pökkuðum við tjaldinu saman og héldum á Skóga á byggðasafnið þar. Hvorugt okkar hafði komið þangað áður. Við gengum fyrst í gegnum byggðasafnshlutann. Þar er sýnt ýmist handverk frá Suðurlandi. Þar er líka eins og á flestum byggðasöfnum sýning um landbúnað og ýmis verkfæri og tól. Hér hefur Skógasafn gert nokkuð sem fleiri söfn mættu gera. Þar eru nöfn á verkfærum við þau og ef þetta er ekki algengt verkfæri eða nafnið á því er ekki lýsandi þá er skýring og lýsing á því til hvers og hvernig verkfærið er notað. Þarna er líka húsasafn með ýmsum byggingum úr sveitunum í kring. Bóhaldshneigða ég hafði gaman af því að á kennarapúltinu í skólanum þarna var 19. aldar bókhald þar sem verið var að Stemma af og loka reikningum, færa niðurstöður yfir á rekstur og  efnahag. Það er líka stórt safn með sögu samgangna á Íslandi þar sem hægt er að sjá allt frá hestakerrum til fornbíla til flugvéla. Margt af þessu einhvernveginn í fullkomnu ástandi og sumir bílanna enn ökufærir.

Eftir safnið vorum við orðin svöng. Næsta stopp var Hvolsvöllur en þar fengum við okkur smá nesti í Krónunni. Eftir það var svo sundferð dagsins, farið var aftur í Skeiðalaug til að nýta skiptakortið. Kvöldverður og afslátt þessarar útilegu var í mathöllinni á Selfossi en þar er afbragðs gott dim-sum. Efir mat var förinni heitið heim. Þessi örstutta útilega virkar eins og hún hafi verið tífalt lengri og það er undarleg tilfinning að vera komin inn í alvöru hús á ný.