Það er svo sem ekki mikið að segja um daginn í dag. Dagurinn fór aðallega í akstur.
Eftir að hafa farið með Melkorku í Kattholt þurfti eiginlega bara að bera hluti út í bíl. Ég held að við höfum aldrei áður verið jafn undirbúin. Við kláruðum að pakka öllu í gærkvöldi.
Við gætum sagt að þema þessarar ferðar hafi verið að taka minna með okkur en við erum vön. En það er kannski ekki svo einfalt. Við erum á litlum fólksbíl, módel: stærri en smábíll. Hingað til höfum við fyllt skottið á bílnum með gasgrillinu og gastanki en hvort tveggja tekur allt skottið. Við ákváðum að skilja grillið eftir heima og erum að hugsa um að fjárfesta í minna ferðagrill í sem gengur fyrir gasi fyrir Prímus þegar til Svíþjóðar er komið. Þá skapaðist mikið pláss í bílnum. Erum við með fullt skott núna og auð aftursæti? Auðvitað ekki. Við troðfullum bara bílinn með öðrum hlutum. Við ákváðum til dæmis að taka bæði tjöldin okkar með. Nú er bara að læra að raða inn í bílinn upp á nýtt. Á þessum ferðalögum hefur hver hlutur átt sinn stað og við Gunnjón eins og vel smurð vél að raða öllu í bílinn eftir öllum kúnstarinnar reglum. Grill, gas og kælibox fóru í skottið með naumindum, lokið á kæliboxinu er smá lemstrað. Borð fór á gólfið í aftursætinu, stólar samhliða til að skorða borðið, tjald fór í eitt sæti, útilegukassarnir tveir staflaðir í hitt sætið, næst fóru spilapoki og svefnpokar skorðaðir á milli kassa og borðs. Nú er skipulagið komið í uppnám. Í morgun setti ég útilegukassana í skottið ásamt kæliboxinu. Þá röðuðust auðvitað svefnpokar og annað öðruvísi. Nú erum við startkapla og ýmsa aðra smáhluti á undarlegustu stöðum í bílum. Á morgun ætla ég að prófa að setja tjöldin í skottið og sjá hvernig það gengur.
Við stoppuðum stutt á Akureyri til að teygja aðeins úr fótleggjunum. Þegar við stigum út úr bílnum gekk hundur framhjá ásamt eiganda. Hundurinn hafði mikinn áhuga á okkur en aðrir höfðu þó meiri áhuga á honum. Í húsbíl sem var á bílastæðinu voru tveir sætir hundar við stýrið, hvar þeir fengu bílpróf er spurning. En þegar sá sem var úti gekk framhjá húsbílnum tók annar hundanna í húsbílnum að flauta bílflautunni af ákafa með framlöppunum til að vekja athygli hins. Þetta var kómísk sjón.
Nú sitjum við á tjaldsvæðinu á Húsavík innan um urmul af erlendum ferðamönnum. Hér er fólk frá Þýskalandi sem ferðast greinilega umm með ennþá minni bíl en við. Ég vissi hreinlega ekki að Tjaldsvæða-Þjóðverjar mættu ferðast öðruvísi en annað hvort á reiðhjóli með pinkutjöld eða á stórum húsbílum.
Leave a Reply