Við vöknuðum eldsnemma í steikjandi hita og sorpilm á First Camp Umeå. Úlfhildur vaknaði talsvert á undan mér og setti gamla Primus brennara pabba síns á nýjan gasdunk. Úlfhildur hefur verið frekar kaffilaus undanfarið því gamli brennarinn virkar bara með smærri dunkum og síðast þegar við keyptum nýjan fyrir grillið var bara til stór. Allar stærðir virka með grillinu. Það var því fín stund fyrir Úlfhildi í morgun með kaffi í skugganum á bakvið tjaldið.
Í morgunmat/ dögurð/ bröns fórum við á Frasses en það er noðrlensk skyndibitakeðja með hamborgara og annað þvíumlíkt. Frasses á um þetta þetta 50 ára starfsafmæli . Þessi keðja einskorðast víst nokkurnveginn bara við Norrland og því höfum við ekki komist í tæri við þennan mat fyrir. Þetta voru alveg sæmilegir borgarar, kjötið meira í ætt við kjötfars en alvöru hamborgarakjöt, en franskarnar góðar. Maður kemst meir og meir á þá skoðun að Max sé langbesta skyndibitakeðjan í Svíþjóð og þó víðar væri leitað.
Þar sem við eigum brúðkaupsafmæli ákváðum við að gera okkur glaðan dag. Fara eitthvað fínt út að borða og gista svo á hóteli.
Við skildum bílinn eftir í bílakjallaranum við hótelið um hádegisbil og héldum af stað út í bæinn. Við stefndum á Vesturbotnssafnið en það var hálftíma ganga þangað og 30 stiga hiti, sem er ekki sérlega góð blanda. Gangan var líka að hluta til upp í móti sem hjálpaði ekki.
Því vorum við bæði kófsveitt og dauðþreytt þegar á staðinn var komið og hreinlega alltof heitt til að geta móttekið upplýsingar. Við fengum okkur ís í kaffiteríu safnsins til að ná líkamshitanum niður úr suðumarki og ákváðum svo að geyma safnið þar til síðar.
Við stoppuðum stuttlega á skuggsælum stað í miðbænum á leiðinni til baka áður en við tékkuðum okkur inn á hótelið, nánar tiltekið Scandic Plaza Umeå. Þar þutum við í glærri lyftu upp á níundu hæð og skelltum okkur í sitthvora sturtuna til að skola af okkur göngutúrinn. Við höldum margra ára tryggð við Scandic keðjuna, Úlfhildur er til og með meðlimur í klúbbnum þeirra og fær afslátt af gistingu. Scandic hefur hingað til aldrei brugðist okkur, hótelin eru nútímaleg og allt hreint og fínt, þjónustan persónuleg og bara almennt til fyrirmyndar. Við bókuðum í þetta sinn standard herbergi og er það bæði mikið stærra og flottara en við bjuggumst við. Morgunverðurunn er svo ekki af verri endanum, Scandic býður upp á hinn besta morgunverð og mjög margt án laktósa sem er mjög gott.
Kvöldmaturinn var, í tilefni brúðkaupsafmælis, ekki pylsur eins og fyrri daga heldur þriggja rétta máltíð á veitingastaðnum Harlequin. Í forrétt var laxatartar, aðalrétturinn var nautasteik sem var svo passlega elduð að hún nánast bráðnaði í munni, og eftirréttur var einhverskonar gúmmelaði með jarðarberjum. Allt var þetta gómsætt.
Nú sitjum við í anddyri hótelsins södd, sæl, og spennt fyrir að sofa í húsi í fyrsta skipti meira en 20 daga. Við höfum fengið þau fyrirmæli frá móttökuni að við ættum endilega að sofa smá út því að mjög fjölmennur hópur túrista ætlar allur að borða morgunmat kl. 7.
Leave a Reply