Á ferð og flugi

Við fengum aftur tjaldsvæði i skugga sem gerir örlítið svalara, eða minna heitt öllu heldur í tjaldinu. Við höfum greinilega bæði verið þreytt eftir langan akstursdag í gær því við sváfum bæði út. Ég svaf til um klukkan níu og Gunnjón eitthvað síðar. Þetta var letimorgun í rólegheitum við tjaldið og svo eftir pökkun á tjaldi fórum við svo aftur í svalandi sund í Piteá. Við fórum ekki af tjaldsvæðinu fyrr en verða 13.

Við gerðum svo sem ekki margt í dag. Við keyrðum einn og hálfan tíma að norðurheimskautsbaugnum. Þar sem maður kemur að heimskautsbaugnum eru skilti sem varla er hægt að lesa fyrir límmiðum sem gestir hafa sett á þau. Svo er kaffihús og minjagripasala. Þarna er hægt að kaupa persónulegt vottorð fyrir því að hafa komið inn fyrir norðurheimskautsbaug. Við gerðum það þó ekki, heldur keyptum við Sápmi(Sama) límmiða á bílinn. Í fyrstu ferð okkar um Norðurlönd keyptum við límmiða frá þeim löndum sem við höfum komið til. En allir eru löngu flagnaðir af eða upplitaðir. Við keyptum nýja límmiða fyrir Svíþjóð, Noreg, Finnland og Danmörku, alla í stíl, í túristabúð í Gamla Stan í Stokkhólmi um daginn. Sá samíski er líka í sama stíl. Eftir heimskautsbauginn héldum við enn norðar til Jokkmokk að kaupa í matinn. Fyrst við erum í Lapplandi datt okkur í hug að kaupa hreindýrakjöt og grilla í kvöld. Það virðist þó ekki vera algeng eldunaraðferð eða algjörlega röng, því við fundum bara þurrkað kjöt. Við gengum þá út með formarineraða svínakjötsgrillpinna. Eina erindi okkar til Jokkmokk var að fara norður fyrir heimskautsbauginn. Nú er það það nyrðsta sem við höfum komið.

Á leiðinni aftur suður frá heimskautaslóðum voru hreindýr sem gengu yfir veginn á tveimur mismunandi stöðum. Það tókst þó ekki að ná ljósmynd af dýrunum því farsíminn heimtaði að fá aðgangsnúmer því það væri komið of langt síðan það var síðast slegið inn og hreindýrin á bak og burt eftir að það var afgreitt. Hreindýrin á veginum voru þó minni vegartálmi en sænskur húsbíll sem við lentum fyrir aftan stóran hluta ferðarinnar. Ökumaður hans virtist eitthvað mjög smeykur við vegkantinn og leitaði sífelt inn á miðjan veg sem gerði það alfarið ómögulegt að taka fram úr honum.

Næst var um tveggja tíma akstur aðeins suðvestur til Arvidsjaur þar sem tjaldsvæði dagsins er. Hér á þessum slóðum eru skilti bæði á sænsku og samísku. Tjaldsvæðið Camp Gielas er mjög fínt. Þetta er svona resort tjaldsvæði rekið af Laponia hótelinu. Við bókuðum tjaldsvæði fyrir tjöld með rafmagni og var það sérstaklega merkt fyrir tjöld í bókuninni. Það vantar virkilega orð á íslensku yfir Camp, en rangt er að tala um tjaldsvæði þegar á plássi er ekki gert ráð fyrir tjöldum eða plássið hentar alls ekki tjöldum. Mér þykir rétt að tala um húsbílastæði, hjólhýsa/húsvagnastæði og svo tjaldstæði. Það vantar svo gott samheiti yfir þjónustuaðila sem veita svona þjónustur. En aftur að Gielas. Almennt hér á meginlandinu eiga húsvagnar og tjöld góða samleið og eru almennt húsvagnastæði mjög góð fyrir tjöld líka. Það eru alltaf númeruð stæði. Stundum innan um húsvagnastæði eru sérmerkt tjaldstæði, þau eru þá merkt xxx(númer)T og er það yfirleitt ekkert mál. Hér á Gielas er hinsvegar allt húsvagnaplássið næstum því bara ställplats, það er rétt svo gras hérna. Svæðið er smá eins og höfuðið á Hómer Simpson með þrjú stök hár standandi upp úr kollinum. Hér eru smá grasbrúskar. Sjálfsagt hefur á einhverjum tímapunkti verið gras yfir öllu. En í dag er þetta mest megnis möl/mold og mjög svo samanþjöppuð eftir umferð þungra vagna eins og hjólhýsa og húsbíla. Það var nærri því ómögulegt að koma niður nokkrum tjaldhæl og erum við þó nokkurnvegin öllu vön þegar kemur að harðri jörð og tjaldhælum. Þetta þó reddaðist, það fóru þó ekki allir niður. En fyrir 295 kr. sænskar er þetta bara gott pláss þó ekki sé það hentugt fyrir tjöld. Þetta er jafnvel í ódýrt miðað við pláss með rafmagni. Hér er svo smá strönd sem er hægt að baða við og að sjálfsögðu svöluðum við okkur þar og svömluðum. Þetta bað er þó algjör andstæða við baðið í Piteá, þetta er inni á tjaldsvæðinu og er augljóslega að einhverju leyti manngert því það eru bryggjur og mismuni dýpt á vatninu á milli bryggjanna til að gera vatnið barnvænna. Ólíkt Piteá er þetta líka algjörlega laust við alla strauma og er talsvert gruggugra, varla hægt að sjá tærnar á sjálfum sér jafnvel í grunnu vatni.