Dagurinn i dag fór mikið í keyrslu. Við tókum saman dótið okkar úr kofanum/ stúkunni og héldum af stað út úr bænum. Við vorum ekki alveg á því að keyra í borginni til að finna eitthvað að borða, þannig að við stoppuðum í matvöruverslun í Salem sem er rétt fyrir utan Stokkhólm og fengum okkur þar samlokur.
Förinni var svo heitið til Linköping. Linköping er stærri borg en við gerðum okkur grein fyrir, fjölmennari en Reykjavík. Þar heimsóttum við höllina sem er þar og hefur verið síðan á 13. öld. Þetta er eina höllin sem við höfum heimsótt sem enn er búið í. Í dag býr þarna landshöfðinginn í Austur-Gautalandsléni og er einskonar lénsherra. Þarna er safn um höllina og dómkirkjuna í Linköping. Þetta hefur verið, biskupssetur, klaustur sjúkrahús, og konungshöll. Safnið er ekki mjög stórt, þar sem þar enn starfsemi í megninu af húsinu, en tekst að koma fyrir miklum upplýsingum á litlu plássi. Í einu herbergi var snertiskjár þar sem skoða mátti þrívíddar módel af byggingunni í gegnum aldirnar með ítarlegum skýringum á því hvað breytist hvenær og hvernig.
Eftir hallarheimsóknina héldum við til Ekön þar sem tjöldum. Þetta er risa tjaldsvæði og stæðin vægast sagt illa merkt. Við höfðum fengið úthlutað stæði 321 sem átti að vera fyrir aftan tvö önnur, en þegar við komum að stæðinu var einhver annar búinn að tengja sig í rafmagnið fyrir 321 og hinir sem við áttum að vera fyrir aftan voru vel inní á 321, höldum við. Þetta er það lítið merkt að það er erfitt að segja. Við stóðum þarna að vesenast eins og illa gerðir hlutir þegar sænskur maður kom til okkar og hafði séð vandann hjá okkur. Hann var fyrst smá vandræðalegur þegar hann var ekki viss hvaða tungumál hann ætti að tala við okkur, en hann hafði tekið eftir bílnúmerinu og spurði hvernig við töluðum á Íslandi. Hann hafði verið í stæði 318 fyrr í dag en hafði verið að flytja sig og ráðlagði okkur að taka bara 318. Síðan vandræðuðumst við í kringum rafmagnsstaurinn við stæðið sem höldum að sé 318, þetta er allt mjög óskýrt og kortið ekki mikil hjálp. Þá steig út úr húsbíl vinalegur Þjóðverji sem hafði greinilega fylgst með og spurði hvort hann gæti eitthvað hjálpað, við lítum svo lost út. Hann sagði það sama og Svíinn, takið bara stæðið og komið ykkur fyrir, sem við gerðum.
Á morgun verður svo meira fjör, við ætlum að fara á elgaslóðir og skoða Kalmar sem var einu sinni höfuðborg sameinaðra Norðurlanda.
