Við erum að vinna í því að fikra okkur suður í þessu aflanga landi. Eins fallegt og Norðurlandið er, þá er flest af því sem hægt að gera náttúrutengt sem er bara því miður ekki eitthvað sem við höfum beinan áhuga á. Náttúran er falleg og það er gaman að sjá falleg fjöll og fossa en 16 km fjallgöngur aðra leið er kannski ekki fyrir okkur. Sunnar í landinu er meira um allskonar sem inniheldur ekki langar náttúrugöngur. Við erum núna komin í Dalina, þetta er svona millibilssvæði hvað þetta varðar.
Fyrsta stopp dagsins var stærsti trébjörn í heimi. En árið 2007 ákvað bærinn Sveg í Jämtlandi að byggja og reisa þennan rísa trébjörn og gera að tákni sínu. Næsta stopp var svo líka í Sveg, en í hádeginu fórum við á kaffihús í Sveg sem er með kvikmyndaþema og smá 50’s Ameríkana diner þema. Þetta virðist vera mjög vinsælt kaffihús en þetta er líka konditorí og var fullt út úr húsi þegar við komum. Á neðri hæðinni einskorðast þetta þema við nokkra leikmuni og ýmis kcikmyndaplaköt en á efri hæðinni er talsvert meiri metnaður. þar eru þemaherbergi byggð á mismunandi kvikmyndagreinum eins og viðarklætt vestraherbergi með myndum af eftirlýstum útlögum og vísundahöfuð upp á vegg, spilavítisherbegi með glæpona þema, og svo auðvitað dimmt og drungalegt hrollvekjuherbergi þar sem líkneski af ýmsum fígúrum leynast. Einnig er á efri hæðinni horn með sjónvarpi, videotæki og heilli hillu af spólum en við lögðum ekki í það að horfa á heila mynd á kaffihúsi í þetta skiptið. Mestur metnaður fór samt greinilega í eitt herbergi sem er nákvæm endurgerð af fangaklefa úr kvikmyndinni Shawshank Redemption, sem mér skilst að sé ágæt, en í klefanum hefur greinilega verið pælt í hverju einasta smáatriði. Kaffihúsið sjálft var líka nokkuð gott, sem er mikill kostur í fari kaffihúss.
Eftir kaffihúsið héldum við til bæjarins Lillhärdal í Dölunum en þar er nornasafn sem við ætluðum að kíkja á en það reyndist vera almennt lokað og aðeins tekið á móti gestum í forbókuðum leiðsögnum. Við þurfum því að koma aftur síðar. Í staðinn fórum við í kaupfélagið á staðnum og keyptum baðhandklæði og tjaldhæla, klassísk blanda.
Næsta stopp var svo bærinn Mora. Mora er kannski þekktast fyrir Vasahlaupið en það er fræg gönguskíðakepnni. Við erum þó ekkert að pæla í skíðum. Við vorum komin til Mora til að skoða Vasaminnisvarðann. Vasa minnisvarðinn er musteri tileinkað Gustav Vasa og var byggt undir lok 19. aldar eftir söfnunum um allt land. Musterið er svo prýtt skjaldarmerkjum allra héraðanna. Leiðin til Mora var svo ekki af verri endanum. GPSið hafði aftur gefið okkur þriggja tíma langa leið en Google maps bara eins og hálftíma. Við tókum leiðina sem Google stakk upp á. Hún lág um hinn fínasta veg um algjörar óbyggðir í Dölunum. Þar var fegurð. Þessi leið leiddi okkur svo í Älvdalen en þar skilst mér að sé talað austurnorrænt tungumál elfdælska. Það er náskylt sænsku og er oft talin frekar vera mállýska en sér tungumál. Elfdælska hefur þó það einkenni að þar hefur fallbeyging varðveist ólíkt öðrum austurnorrænum málum, dönsku, sænsku og norsku( sumar norskar mállýskur geta þó talist vesturnorrænna mála ásamt íslensku og færeysku). Ég frétti af þessu tungumáli fyrst fyrir örugglega rúmlega tíu árum þegar ég sá þátt um sænskar mállýskur í sænska sjónvarpinu, bara eins og maður gerir, og hef ég verið heilluð af þessu máli síðan þá. Ég fékk þó ekki tækifæri til að heyra elfdælsku með eigin eyrum. En nú get ég þó sagt að ég hafi komið í þennan dal í Svíþjóð sem ekki fékk memóið um að austurnorræn tungumál væru hætt að fallbeygja.
Nú erum við komin á tjaldsvæði dagsins. Ég hef grun um að þetta sé Hollendingatjaldsvæði og er þá það fyrsta af þeim meiði í þessari ferð, ef grunur minn reynist réttur. Það eru furðulega mörg tjaldsvæði í Svíþjóð rekin af Niðurlendingum. Það sem fær mig til að gruna þetta er óvanalega hátt hlutfall Niðurlendinga og Þjóðverja á tjaldsvæðinu. Það leynast þó Svíar inni á milli og ég sá einn danskan bíl. Þetta er annars hið fínasta tjaldsvæði. Það var smá skrítið þegar við komum, það var enginn í afgreiðslunni. Við komum okkur bara fyrir á lausum stað, það virtist vera reglan. Tjaldsvæðið er snoturt og staðsett við held ég á. Það er hægt að baða sig í ánni en vatnið er aðeins of djúpt fyrir ósynt landspendýr eins og mig, þannig að kvöld var því miður ekkert badað og sturta þurfti að duga til að þvo klístrið af eftir daginn.
Leave a Reply