Á ferð og flugi

Annar tiltölulega frásagnalítill dagur. Við vöknuðum og pökkuðum og stússuðumst. En í dag var förinni heitið til Vadstena að skoða kastalann þar. Þetta reyndist vera enn einn kastalinn sem Gústav Vasa er ábyrgur fyrir, en hann gaf Magnúsi syni sínum Vadstena kastala. Magnús er eini sonur Gústavs sem aldrei varð konungur. En Vasafjölskyldan var öll í ruglinu varðandi hver árti að erfa krúnuna og hvenær. Magnús var útilokaður vegna geðsjúkdóma. Vadstena höll er eina höllin sem byggð er á endurreisnartímanum í Svíþjóð. Aðrar hallir sem bera stíl endurreisnar eru eldri og voru bara gerðar upp. Í Vadstena fengum við leiðsögn um þá hluta hallarinnar sem eru opnir almenningi. Annars er skjalasafn með starfsemi í höllinni. Það var maður klæddur sem Magnús sjálfur sem lóðsaði okkur um og fræddi okkur og sagði sögur úr höllinni. Þetta var svona mitt á milli þess að vera hefðbundin leiðsögn og dramatiseruð leiðsögn. Á kvöldin er boðið upp á dramatiseraðar leiðsagnir. Það munaði litlu að við náðum ekki í tæka tíð í leiðsögnina. Það var tveggja tíma akstur frá tjaldsvæðinu til Vadstena og áætluðum við að vera komin um 13:30. Leiðsögnin byrjaði 14:00. Það var furðuleg töf vegna ósýnilegra framkvæmda á hraðbraut sem tafði för okkar og rétt náðum við í höllina kl. 13:59.

Í höllinni er líka sýning með nýja riddarabrynju og gerð hennar. Það er nefnilega kominn nýr riddarabrynjusmiður í Svíþjóð. Það hefur einhverra hluta vegna ekki verið neinn slíkur starfandi í mörg ár. Byrnjan sjálf er til sýnis, svo er fjallað um gerð hennar og myndbönd sem sýnir hvernig er að hreyfa sig í svona brynju og hvernig maður er klæddur í brynjuna. Þetta er ekki búnaður sem maður klæðir sig sjálfur í heldur þarf maður aðstoðarmann til að festa flesta hluta hennar á mann. Svona brynja vegur um 50-70 kíló en mér skilst að það sé samt sem áður furðulega auðvelt að hreyfa sig í svona í brynju því það eru allskonar liðamót á brynjunni til dæmis á táberginu og hún er auðvitað sérstaklega hönnuð til að dreifa þyngdinni sem jafnast. Svona brynjur voru auðvitað hannaðar fyrir bardaga og það væri mjög ópraktískt sem riddari að geta sig hvergi hreyft í vinnufötunum.

Eftir hallarheimsókn fengum við okkur bita á veitingastað í hallargarðinum. Gunnjón fékk sér hamborgara og ég fékk sesarsallat með kjúklingi. Eftir matinn datt okkur í hug að kíkja á fornan steinahring sem er skammt frá sveitakirkju rétt fyrir utan Vadstena. Við tók akstur á einbreiðum malbikuðum sveitavegi í gegnum nokkur örlítil þorp. Þegar að kirkjunni kom, kom í ljós að það var brúðkaup í gangi. Lítið bílastæðið, ef bílastæði skildi kalla, var sneisafullt og meira en það. Í stað þess að væflast í kringum fólk á hátíðisstundu ákváðum við að snúa við. Við sjáum bara steinana seinna.

Nú erum við komin á tjaldsvæði í smáþorpinu Malexander. Þetta er lítið þorp og er eins og klippt út úr sögu eftir Astrid Lindgren eða úr sænskri dramaseríu í sjónvarpinu sem gerist í smábæ. Hér er kirkja og er tjaldsvæðið beint við kirkjuna sem er smá spes staðsetning. Malexander er við stöðuvatnið Sommen og er baðpláss beint við tjaldsvæðið og að sjálfsögðu tókum við smá bað í vatninu eftir að hafa tjaldað..