Á ferð og flugi

Tjaldsvæðið sem við vorum á var með öðruvísi fyrirkomulag en við erum vön hér á meginlandinu. Venjulega við komu á tjaldsvæði á maður að koma við í afgreiðslu og innrita sig inn á tjaldsvæðið, borga ef það hefur ekki verið gert á netinu og svo koma sér fyrir. Á þessu tjaldsvæði á maður að bóka á netinu, koma sér fyrir og svo þegar maður yfirgefur tjaldsvæðið daginn eftir á maður að koma við í afgreiðslunni og borga. Gunnjón fór og borgaði í morgun. Honum var tjáð af eigandanum að á þeim sex árum sem hann hefur rekið þetta tjaldsvæði hafa aldrei áður komið Íslendingar. Hinsvegar hafi komið þarna Grænlendingar. Nú finnst mér ekki sérstaklega merkilegt að hitta Íslendinga né að Íslendingar gisti á tjaldsvæði í Smálöndunum í Svíþjóð, ég er farin að gera það nokkuð reglulega. Svo sem finnst mér heldur ekki neitt voðalega sérstakt að hitta Grænlendinga. En ég verð að segja að ég er forvitin að vita hvað voru Grænlendingar að gera á Þjóðverjatjaldsvæði í Smálöndunum? Eigum við Gunnjón grænlenska hliðstæðu?

Við hófum daginn í raun án nokkurs plans. Við vorum búin að tala um að skoða bílakirkjugarð sem var í nágrenni tjaldsvæðisins. Við fórum í bílakirkjugarðinn. Það var maður að nafni Åke sem safnaði bílum á þetta svæði um miðja síðustu öld. Þetta eru örugglega um 100 bílar eða bílhræ. Þegar hann kom bílunum fyrir þarna var svæðið opið en í dag hefur náttúran tekið yfir og er bílakirkjugarðurinn í smá skógi með lundum. Sumir bílarnir eru jafnvel hálfir inni í trjám eða öðrum gróðri. Það er frekar yfirþyrmandi að ganga þarna um. Um leið og það er ljótt að sjá „rusl“ í náttúrunni er fallegt að sjá eyðilegginguna og að sjá náttúruna taka yfir.

Eftir göngu um bílakirkjugarðinn var kominn tími til að finna okkur eitthvað fleira að gera í dag. Við settumst inn í bíl, byrjuðum að gúggla og gekk ákaflega erfiðlega að finna nokkuð sem við vorum í stuði fyrir eða vorum spennt fyrir. Það endaði þannig að við ákváðum að taka bara tjaldsvæðisdag þar sem við mætum snemma á tjaldsvæði og bara höngum þar. Þá tók við önnur eins árangurslítil leit á Google að tjaldsvæðum sem okkur leist á. Við sátum örugglega í einn og hálfan tíma í bílnum fyrir utan bílakirkjugarðinn. Að endingu ákváðum við bara að fara aftur á tjaldsvæðið hjá laxveiðifólkinu í Mörrum en við komum hingað áður í byrjun ferðarinnar og líkaði vel.